Mijn manier van werken is niet los te zien van waar ik vandaan kom. In mijn gezin van herkomst leerde ik al vroeg te voelen wat er speelde en wat nodig was. Die gevoeligheid gebruik ik nu om aanwezig te blijven, vragen te stellen en ruimte te houden voor wat zich wil laten zien.

Mijn manier van werken is niet los te zien van waar ik vandaan kom.
In mijn gezin van herkomst leerde ik al vroeg te voelen wat er speelde en wat nodig was.
Die gevoeligheid gebruik ik nu om aanwezig te blijven, vragen te stellen
en ruimte te houden voor wat zich wil laten zien.

Waar ik vandaan kom

Ik groeide op in mijn gezin van herkomst, waar ik al vroeg leerde me af te stemmen op wat er nodig was. Ik werd gevoelig voor de dynamiek om me heen en ontwikkelde een scherp gevoel voor wat er speelde. Dat vermogen om waar te nemen ontstond niet uit keuze, maar uit noodzaak.

Tegelijk leerde ik het zelf te doen. Niemand nodig te hebben.
En toch was er een diep verlangen om ok te zijn — om bevestigd te worden, om te voelen dat het goed was.

Dat zoeken naar “ok zijn” is een innerlijke beweging die lange tijd met me meeliep.

Leven en werk

Mijn loopbaan begon in de hotelindustrie, in financiële functies. Later werkte ik in het internationale bedrijfsleven, opnieuw in financiële rollen. Ik woonde en werkte in verschillende landen, waaronder België, Duitsland en Brazilië.

Die jaren brachten me veel: werken met verschillende culturen, perspectieven en manieren van leven. En tegelijkertijd groeide langzaam het besef dat werk voor mij meer was geworden dan alleen werk.

Een breuk en een kantelpunt

In de jaren daarna kwamen er gebeurtenissen die me dwongen om stil te staan. Het verlies van mijn jongere zusje was daarin een diep persoonlijk keerpunt. Tegelijk ontdekte ik dat mijn binnenwereld complexer en intenser was dan ik lang had gedacht.

Er kwam een moment waarop de jas die ik droeg niet meer paste.
Wie was ik, los van mijn werk en de rollen die ik vervulde?

Dat proces vroeg tijd. Vertraging. En de bereidheid om werkelijk te kijken.

Wat ik heb meegenomen

Wat ik in mijn leven heb ontwikkeld — een fijngevoelig waarnemingsvermogen en het kunnen zien van wat er is, ook als het nog geen woorden heeft — zie ik nu als kwaliteiten. Niet langer om te overleven, maar om te begeleiden.

Ik volgde opleidingen tot NLP Practitioner en NLP Master Practitioner en ben bijna klaar met mijn opleiding tot NLP coach. Daarnaast ligt mijn hart bij systemisch werk, waarin ik me blijf verdiepen.

Wie ik nu ben als begeleider

In mijn werk ben ik aanwezig, rustig en helder.
Ik blijf bij wat zich aandient en luister niet alleen naar wat gezegd wordt,
maar ook naar wat zich daaronder laat zien.

Ik stel vragen die uitnodigen tot zelfonderzoek
en houd ruimte wanneer het spannend wordt.
Niet om richting te geven of oplossingen aan te dragen,
maar zodat jouw eigen inzicht kan ontstaan.

De beweging die volgt, ontstaat van binnenuit —
op een manier die klopt voor jou.

Wat ik heb losgelaten

Ik heb afscheid genomen van de rol van de eeuwige aanpasser.
Van er altijd voor de ander moeten zijn ten koste van mezelf.

Wat daarvoor in de plaats kwam, is een steviger aanwezig zijn.
Niet groter, niet harder — maar preciezer.

Ik werk met mensen die merken dat ze blijven nadenken,
blijven zoeken,
en toch het gevoel hebben dat er iets niet klopt.

In zichzelf, in hun werk, of in relaties.

Ik luister niet alleen naar wat gezegd wordt,
maar ook naar wat zich daaronder laat zien.

Ik geloof dat alles wat nodig is al aanwezig is.
Mijn rol is niet om oplossingen aan te dragen,
maar om te blijven waar gekeken mag worden
en vragen te stellen die zelfinzicht openen.

Daarom vertragen we.
We luisteren naar wat er onder de vraag ligt.

 

Van daaruit ontstaat beweging —
op een manier die klopt voor jou.